Aranżacja wnętrz - wystawa główna Muzeum Historii Żydów Polskich

Aranżacja wnętrz - wystawa główna Muzeum Historii Żydów Polskich



Doczekaliśmy się - 28. października we wnętrzach Muzeum Historii Żydów Polskich została otwarta wystawa główna, za którą odpowiada pracownia Nizio Design International. Jest to największa jak dotąd zrealizowana w Polsce narracyjna ekspozycja historyczna.

Wnętrze muzeum to osiem galerii wypełnionych specjalnie przygotowaną w tym celu scenografią. Niewielka ilość zachowanych zabytkowych obiektów i specyficzna historia, o której opowiada wystawa wymagały od projektantów stworzenia od podstaw form, przedmiotów i materiałów nawiązujących do tych sprzed stuleci. Do odtwarzania historii niezbędne okazały się również nowatorskie rozwiązania techniczne i technologiczne. Duża część elementów wystawy to unikatowe prototypy, które nigdy wcześniej nie były wykorzystywane w tego typu ekspozycjach.

Bazę wystawy stanowią pasywne i aktywne stanowiska multimedialne, malowidła, meble i elementy dekoracyjne oraz nieliczne obiekty zabytkowe. Za każdą część składową wnętrza odpowiedzialne były wyselekcjonowane zespoły architektów, historyków, grafików, rzemieślników, artystów plastyków, animatorów oraz wizualizatorów. Scenografia każdej galerii układa się w odrębną pod względem formy oraz treści opowieść, a jej poszczególne elementy stylizowane są na daną epokę.

Studio architekta Mirosława Nizio pracowało nad projektem i realizacją wystawy stałej w latach 2011-2014. Zarówno aranżacja wnętrza, jak też zastosowane materiały podporządkowane są logice narracji historycznej. Otwierająca ekspozycję galeria „Las” to instalacja inspirowana legendami związanymi z przybyciem i osiedleniem się Żydów na polskich ziemiach. W galerii „Pierwsze spotkania” wykonane ręcznie przez polskich artystów i konserwatorów malowidła oraz zdobienia stanowią tło dla opowieści o losach żydowskich osadników na przestrzeni kilku stuleci, od 960 do 1500 roku. Malowidła powstawały na komputerach, następnie artyści przenosili je w skali 1:50 na papier. Ostatnim etapem tworzenia było odwzorowanie kreski na tynku mineralnym. Najistotniejszym elementem scenograficznym galerii „Paradisus Iudaeorum”, ukazującej Złoty Wiek społeczności żydowskiej, jest tworzona przez 6 miesięcy interaktywna makieta Krakowa i Kazimierza. -Misterna konstrukcja składa się z ponad tysiąca elementów. Umieściliśmy w niej interaktywne ekrany, a na makietę rzucane są multimedialne projekcje. Całość pokazuje, jak działała żydowska gmina – mówi Mirosław Nizio.

Poświęconą XVII i XVIII-wiecznej historii galerię „Miasteczko” wypełniają konstrukcje typowego wnętrza domu, karczmy, straganów z żydowskiego targowiska, zbudowane z dębowego drewna przez współpracujących z NDI rzemieślników. Umieszczone tu multimedia, rekwizyty i animacje przedstawiają sceny z codziennego życia Żydów. Centralnym punktem galerii jest zrekonstruowana drewniana bima oraz unoszący się nad nią dach i zdobione sklepienie synagogi z Gwoźdźca. Galeria „Wyzwania Nowoczesności” pokazuje okres od pierwszego rozbioru Polski aż do 1914 roku. -Zwiedzanie rozpoczynamy zasiadając przy interaktywnym stole, pokazującym historię geopolitycznych podziałów w okresie rozbiorów – opowiada architekt. Uwagę przyciąga symboliczny pusty tron wykonany przez rzemieślników w całości z emaliowanego szkła. W dalszej części galerii znajduje się sala stylizowana na halę dworca kolejowego. Umieszczona tu multimedialna prezentacja pokazuje wkład Żydów w budowanie sieci kolejowej, ale też masowe migracje. Można tu także zobaczyć wykonaną ze specjalnie wypalanych cegieł kopię bramy fabryki Izraela Poznańskiego w Łodzi oraz prezentację dotyczącą rozwoju przemysłu w XIX wieku.

Galeria „Na żydowskiej ulicy” dedykowana jest dwudziestoleciu międzywojennemu. Jej sercem jest zrekonstruowana w muzealnej przestrzeni dawna ulica Zamenhofa. Sześciometrowe białe elewacje kamienic stają się płaszczyzną do wyświetlania projekcji przedstawiających dawne fasady budynków z szyldami restauracji, warsztatów i sklepików. Wprost z ulicy można wejść do pomieszczeń, w których kryją się sale stylizowane na kino czy kawiarnię, poświęcone życiu kulturalnemu i politycznemu międzywojnia. Osobne pomieszczenia poświęcone są dzieciństwu i edukacji.

Galeria „Zagłada” odnosi się do okresu II wojny światowej. Wykorzystane tu środki plastyczne i ikonografia bardziej niż w innych galeriach bazują na symbolicznym ujęciu trudnego tematu. Projektanci unikają dosłowności i epatowania grozą w ukazywaniu tragicznych losów Żydów. Inna jest konstrukcja sal galerii. Wąskie korytarze, pochylone ściany, ciemniejsza kolorystyka i stłumione światło, a także zastosowane materiały, takie jak beton czy rdzewiejąca stal, wzmagają nastrój niepokoju, dramatu i osaczenia. Budują one wyraźny kontrast między tą a pozostałymi częściami ekspozycji. Ostatnia galeria „Powojnie” poświęcona jest okresowi po 1945 roku. Tutaj prezentowana jest m.in. działalność klubów Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce oraz skutki powojennych pogromów i antysemickiej nagonki władz PRL.

W pracach nad projektowaniem i konstruowaniem ekspozycji w latach 2011-2014 uczestniczyło w sumie 140 osób. Zespół projektowy pod wodzą Mirosława Nizio dedykowany do stworzenia ekspozycji liczył 40 osób. W realizacji i pracach budowlanych brało udział około 100 osób ze strony podwykonawców. -Projektując i realizujące ekspozycję stałą dbaliśmy o zastosowanie najlepszych materiałów, które spełniają wszelkie normy jakości, estetyki i bezpieczeństwa – mówi Mirosław Nizio. Wykorzystane w konstruowaniu materiały, takie jak drewno, beton czy stal będą w szlachetny sposób się starzeć i nabierać wyrazu wraz z upływem czasu. Troska o wykończeniowe detale, zastosowanie najnowocześniejszych, funkcjonalnych rozwiązań wystawienniczych, zaowocowało powstaniem największej i jednej z najbardziej spektakularnych narracyjnych ekspozycji w Polsce.

Same prace projektowe trwały półtora roku, natomiast budowa ekspozycji zajęła ponad dwa lata. -Tworzenie projektu zazębiało się z realizacją wystawy stałej. Choć na początku mogło się wydawać, że realizacja tego rodzaju przedsięwzięcia w tak niedługim czasie, może być niewykonalna, to stanęliśmy na wysokości zadania – mówi Mirosław Nizio. Wystawa stała została otwarta 28 października 2014.

Firma Event Communications opracowała koncepcję wystawy w latach 2000-2003. Następnie pracowała nad projektem szczegółowym w latach 2006-2011. Polska pracownia architektoniczna Nizio Design International dokończyła projekt i uzupełniła go o projekt graficzny, przygotowała także dokumentację budowlaną, wykonawczą i zrealizowała wystawę w latach 2011-2014. Nizio Design International opracowało również projekt wykonawczy galerii Las i instalacji Post-89.

Źródło: Nizio Design International
Zdjęcia: Krzysztof Lipiński, M. Starowieyska, D. Golik

Komentarze

Ilość komentarzy: 0

Dodaj zdjęcia do galeriiDodaj nowy komentarz

Newsletter

Chcesz być na bieżąco?

Zapisz się do newslettera sztuka-wnętrza.pl!

ac-sodan.info/kosak/area/kagawa-html

www.ac-sodan.info

http://best-cooler.reviews